การบาดเจ็บจากการไหม้เกิดจากการสัมผัสกับอุณหภูมิสูง สารเคมี หรือการฉายรังสี ผลกระทบของแผลไหม้จะแตกต่างกันไปตามความลึกและขนาด แผลไหม้ที่ผิวเผินหรือระดับแรกจะส่งผลต่อผิวหนังชั้นนอกเท่านั้น ทำให้เกิดความเจ็บปวดในช่วงเวลาสั้นๆ แผลไหม้ที่ความหนาเพียงบางส่วนที่ผิวเผินทำให้เกิดแผลพุพองและต้องปิดแผล แผลไหม้ที่ความหนาบางส่วนลึกจะแห้งและเจ็บปวดน้อยลงเนื่องจากการไหม้ของผิวหนังและต้องผ่าตัด แผลไหม้ที่ความหนาเต็มที่หรือระดับที่สามส่งผลต่อผิวหนังชั้นหนังแท้ ทั้งหมด และเสี่ยงต่อการติดเชื้อ แผลไหม้ระดับที่ 4 จะไปถึงเนื้อเยื่อลึก เช่น กล้ามเนื้อและกระดูก ทำให้สูญเสียพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบ แผลไหม้จากความร้อนเป็นแผลไหม้ที่พบบ่อยที่สุด ซึ่งเกิดจากการสัมผัสกับความร้อนที่มากเกินไป รวมถึงการสัมผัสกับเปลวไฟ การสัมผัสกับพื้นผิวที่ร้อน หรือการลวกที่เกิดจากการสัมผัสกับน้ำร้อนหรือไอน้ำ อาการบวมเป็น น้ำเหลืองเป็นแผลไหม้ประเภทหนึ่งที่เกิดจากการสัมผัสกับความเย็นมากเกินไป ทำให้เซลล์ ผู้บาดเจ็บ และเนื้อเยื่อส่วนลึกเสียหายจากการตกผลึกของน้ำในเนื้อเยื่อ แผลไหม้ที่เกิดจาก แรงเสียดทานเกิดจากการ เสียดสีกับวัตถุภายนอก ส่งผลให้เกิดการไหม้และการเสียดสี แผลไหม้จากการแผ่รังสีเกิดจากการสัมผัสกับรังสีไอออไนซ์ แผลไหม้จากรังสีส่วนใหญ่เกิดจากการถูกแดดเผา ที่เกิดจากรังสีอัลตราไวโอเลตการฉายรังสีหรือการได้รับรังสีสูงโดยการรักษาทางการแพทย์ เช่น การฉายรังสี ซ้ำ ๆหรือการฉายรังสี